آران وبیدگل؟شاید

      آقای مرتضی عموزاده آرانی فارغ التحصیل رشته هنرهای تجسمی ودبیر هنر هنرستان شهید صالحیار  آران وبیدگل از هنرمندانی است که بدون هیاهوی معمول ومرسوم سعی در انتقال تجربه ها و هنرش به دانش آموزان وهنرجویان دارد .چند نمونه از آثار نقاشی کلاژ وهنرهای دستی این هنرمند گرامي  راببینید: 

 كلاژبابرگ درخت

كلاژ بابرگ

نقاشي باكاغذرنگي

شكل سازي باگل

كلاژ باكاغذ

اواسط آبان ماه 1359 – هواكم كم روبه سردي مي گذارد. بچه ها توي كوچه هاي زير بازارچه سلمقان مشغول بازي هستند . وقتي كتابي رابدست يكي از بچه ها دادم باكمال تعجب پي به استعداد اين بچه ها بردم چراكه خلاصه اي از كتاب رابرايمان گفت . نمي دانم چرايكباره غمگين شدم . شايد براي آينده اين بچه ها ويا شايد هم براي آينده بچه هاي خودم . بگذريم مثل برق فكري از ذهن من ودوستم گذشت .

پس كمر همت يستيم وبراي انجام تصميمي كه گرفتيم راهي تهران شديم. در آنجا وباكمك كسبه نارمك مبلغ 7500 ريال جمع آوري كرديم . ازمحل فوق يك قفسه وحدود 100 جلد كتاب كودكان خريداري كرديم ودر اتاقك كنار مسجد كتابخانه اي محقر راپايه گذاري كرديم . البته از همان اول هم مخالفتها وسنگ انداز يها شروع شد وبه قولي كارمان راسبك وبچه بازي وبقولي ديگر بي سروته مي دانستند.اماباآنكه ساكن تهران بوديم حتي بدون يك لحظه غفلت دنبال كار راگرفتيم تااينكه به كمك دوستان وياري خداوند متعال كم كم حدود يكهزار وپانصد جلد كتاب جمع آوري كرديم كه غالبا كتابهاي كودكان بودودر دوباب مغازه اجاره اي كه يك باب آن راكتابخانه وديگري رابامقوا فرش نموده وسالن مطالعه كرديم. ........

....25 فروردين 1372 – آفتاب كم كم روبه غروب بود ومن بي صبرانه در انتظار طنين مرحوم آسيد آقا (مؤذن مسجد صاحب الزمان بيدگل ) بودم ، باعجله در خانه دوستم رازدم .

 خب اولين شبي بود كه به مسجد مي رفتم وبرايم همه چيز تازگي داشت .بين دونماز به مكبر خوش صداي مسجد گفتم : به امام جماعت بگو كه ما مي خواهيم در اين مسجد كتابخانه اي داير كنيم . اصلا هم نمي دانستيم كه كتابخانه اي در اين مسجد داير بوده وچند سالي است كه متروك مانده است.-كتابخانه اي باگذشته اي كه در متن قبل از زبان يوسف حقيقي ومحسن مقدم خوانديد- خلاصه بعداز كلي گفتگو بامرحوم حاج آقاي حقيقيان امام جماعت محترم مسجد  به ما دونوجوان 16و17 ساله اعتمادكردند وباهم پس ازبررسي وآشنايي بابچه ها مشغول بازسازي وراه اندازي كتابخانه شدم....

سومين شماره ويژه ويگل برخلاف دوشماره قبلي كه باامتياز نشريه صادق منتشر مي شد باعنوان ابرار اقتصادي دردسترس علاقمندان است باهمان كيفيت كاغذو چاپ واين بار در 12 صفحه ومطالبي متنوع تر كه باتلاش  آقاي مسعود فرزانگان منتشر شده است . البته بدون اين توضيح كه چراعنوان نشريه از صادق به ابرار اقتصادي تغيير يافته است.

عصر روز چهارشنبه ۲۸/۱/۸۷ آفتاب خوبی خیابان ها وکوچه های آران وبیدگل راپوشانده بودوشهرزمزمه بهاررادرگوش خود می شنید . امااقلیم خشک وکویری شهر آران وبیدگل که طی سال های گذشته به کوشش مسئولین شهرباخون دل وبازحمت فراوان تاحدود زیادی سبزوبانشاط نگاه داشته شده بود بر اثر یخبندان بی سایقه فصل زمستان دوباره حال وهوای کویری یافته است . درختان کهنسال کاج که به علت یخبندان وسرمای زمستان سبزی وطراوت وحیات خود راازدست داده اند وبرگ ها وشاخه های خشک آنان چشم بینندگان ورهگذران راآزار می دهد همانند انبوه اکالیپتوس ها وزیتون های بریده شده حاشیه خیابان ها درانتظار ونوبت اره های  نجاری هستند تا بیش از این باحضور خودباعث رنجش مردم نشوند . غیر از این ها درختان اندک انجیر وانار وانگور که مردم در طی سال های متمادی خانه های کویری خود راباآنها سبز نگاه داشته بودند نیز همین داستان رادارندودر جای جای شهر می شود شاخه ها وتنه های خشک شده درختان رامشاهده کرد. زمین خشک وتفتیده این اقلیم کویری چشم انتظار باران ورحمت الهی است تادوباره سبزی وطراوت خودرابازیابدوزندگی بهاری راادامه دهد.

صدای باد می آید عبوربایدکردومن مسافرم

ای بادهای همواره! مرابه وسعت تشکیل برگ ها ببرید.مرابه کودکی شور آب ها ببرید...

لحظه هايم خالي از معنا نبود                         

كاش بودي تادل دريـــــــاييم                         

اين قدر درحسرت دريـــانبود                             

كاش مي شد تا توراباور كنم                       

آه ،چشمان دلم بينـــــا نبود                   

كاش بودي تادلم اين روزها                             

اينقدر دلواپس فــــــردا نبود                 

در فرار از هر شب ظلمانيـم              

صبح نوراني ، چو تو پيدانبود           

در تمام خوابها گشتــم ولي           

از توآبي تر دگر رويــــــــانبود                

(نچ نومه) به معناي نامه خوب در زبان محلي كه هنوز در بعضي از محلات شهر آران وبيدگل باآن تكلم مي شوداسم نشريه اي اشت كه بيست وهفتمين شماره آن توسط كانون فرهنگي بني طبا منتشر شده . شعر ، مقاله ، داستان، گزارش و مصاحبه با استاد عظیمی بیدگلی  مهمترین مطالب این شماره نچ نومه را تشکیل می دهند.شعر فوق نيز توسط دانش آموز پيش دانشگاهي نوذريان (مديحي )سروده شده ودر صفحه ۳ نشريه درج شده است . براي دست اندركاران فرهنگي آرزوي موفقيت بيشتر داريم.

نسیم ملایمی که درشامگاه بیستم خرداد۸۶ خودراروی دیواره ها- پلکان ها- راهروها- چفت وهره ی بام عمارت تاریخی مرحوم حاج آقاشهاب بنی طبا رهاکرده بودشعرشیرین وخوش آهنگی رازیرلب زمزمه می کرد.جمعیت زیادی اززنان ومردان شهر که درجست وجوی هویت بومی خود برآمده بودنددرصحن میانی عمارت ودراطراف ایوان ها وطارمی ها روی صندلی های خود نشسته بودند وتجربه ی تازه ای رادرمسیر بازیافت عناصر فراموش شده ی تاریخ وفرهنگ وهنر شهر آران وبیدگل نظاره می کردند.ستاره های آسمان شوردیگری داشتندونگاه دیدار کنندگان روشنی تازه ای رادر خود می دید . از آن شب های باحال کویر بود.ازآن شبها بود که برج وباروی شهر دوباره دردل توسر بر می آوردند ودوباره محو می شدند. ازآن شبها بود که درخت وآینه درهم گره می خورند ودرنازکای شب چلچراغ ها - ارسی ها- غلام گردها- شویدی ها- بنچاق ها- مجری ها-ترمه ها - اطلسی ها- آینه شمعدان هاو.....درعطر کندر واسفند به سپیده پیوند می خورند. ازآن شبها بودکه یک جفت "چشم مشرقی"درگوشه وکنار جمعیت برای یک لحظه نمودار می گردد ودوباره محو می شودو....